Kroniek van een aangekondigde huurbevriezing 2025; het jaar dat de politiek de huurder liet vallen

Het begon allemaal zo mooi: begin 2025 startte de Woonbond een actie voor een huurbevriezing op 1 juli 2025.  De huren in Nederland behoren al tot de hoogste van Europa (CBS) en na de enorme huurverhogingen in 2024 van 5,8% in de sociale huur en 5,5% vrije sectorhuur was het nu genoeg geweest, dus: huurbevriezing!

Door de hoge huren komen veel huurders in de knel; ondanks huurtoeslag staat hun bestaanszekerheid vaak onder druk en elke huurverhoging maakt dat knellender.

Probleem bij een huurbevriezing is dat de woningcorporaties dan erop achteruitgaan, want voor hen wordt de inflatie niet gecompenseerd door hogere huuropbrengsten. Bij particuliere verhuurders kan nog gesteld worden dat zij dan maar met minder winst genoegen moeten nemen, maar woningcorporaties maken geen winst, dus daar gaat dat niet op. 

De eerste verrassing: op 18 februari dient de tweede kamerfractie van PvdA-GroenLinks een motie voor huurbevriezing in. Daarmee kwam de actie op de agenda van het parlement en werd daarmee een belangrijk landelijk onderwerp. Op 24 april wordt in de Tweede Kamer over het voorstel gestemd: verworpen. Want inmiddels lag er een  tweede voorstel huurbevriezing. 

De tweede verrassing: op 16 april komt de regering Schoof met de Voorjaarsnota en daarin wordt een huurbevriezing voor de sociale huursector voor 2025 en 2026 afgekondigd. Dat is belangrijk voor huurders, maar scheelt de overheid ook minder uitgaven voor de woontoeslag. Voor de corporaties wordt 1,1 miljard compensatie uitgetrokken. 

De huiseigenaren zijn woest; zowel de koepel van woningcorporaties Aedes als de particuliere verhuurders en beleggers schreeuwen moord en brand en beginnen een zeer agressieve politieke- en mediacampagne. Zij dreigen de nieuwbouw van woningen stop te zetten en daarmee het woningtekort te vergroten. Aedes spant een kort geding tegen de regering aan. PvdA-Groenlinks blijft in verwarring achter; zij vragen om meer compensatie voor de woningcorporaties. Van de kant van de huurdersorganisaties wordt niet of nauwelijks gereageerd; zij lijken zich klem te laten zetten in het frame van “geen huurverhoging leidt tot groter woningtekort”. Met een landelijke demonstratie voor lagere huren (geen huurbevriezing ! in Utrecht op 10 mei 2025 probeert de actiegroep Woonprotest in dit politieke geweldde huurders toch een eigen rol te geven.

Het was duidelijk de PVV die dit tweede voorstel in het kabinet afdwong; Geert Wilders stond te  juichen. De andere regeringspartijen zijn er bepaald niet enthousiast over. Die staan pal voor de particuliere verhuurders en bereiken al snel (16 mei) dat de huurbevriezing niet voor de half miljoen sociale huurwoningen van particulieren en beleggers geldt. Die huren gaan met maximaal 5 procent omhoog. ,,Deze mensen verdienen net als corporatiehuurders bescherming tegen een huurexplosie,’’ vindt Woonbonddirecteur Zeno Winkels. (AD 16 mei 2025) 

Op 3 juni 2025 stapt de PVV uit het kabinet en valt het kabinet Schoof. Meteen, dus nog op 3 juni, wordt het voorstel huurbevriezing door Minister Keijzer ingetrokken. De hele vastgoedwereld, inclusief de woningcorporaties, is blij. Van de PVV wordt niets meer vernomen, die zijn te hard op jacht naar asielzoekers en boze kiezers.  Ook van PvdA-GL, ondanks dat zij de huurbevriezing als eerste op parlementair niveau brachten, wordtniets meer vernomen. Alhoewel, zij verklaren Wonen tot speerpunt van hun verkiezingscampagne. Maar dat gaat over het bouwen van nieuwe woningen; over de hoge huren en de slechte positie van huurders nauwelijks een woord. 

En de huurders, de ruim 40% van de bevolking, de groep waar het allemaal om ging?

Zij krijgen per 1 juli 2025 een flinke huurverhoging van maximaal 4,1% in de vrije sector; 5% in de sociale huur en 7,7% voor de middeldure huur voor de kiezen. De Woonbond “betreurt het intrekken van de huurbevriezing ten zeerste”.

In de verkiezingscampagnes voor de Tweede Kamerverkiezingen van 29 oktober 2025 speelt de positie van huurders en de te hoge huur geen rol. De wooncrisis is teruggebracht tot een tekort aan woningen en de campagnes gaan over waar bouwen, hoe bouwen en soms ook voor wie bouwen?

Conclusie: 

Huurders waren in 2025 speelbal van politieke partijen. Zowel PvdA-GL als PVV  hebben geprobeerd zich over de rug van huurders te profileren. Beiden lieten huurders net zo hard weer vallen toen dat politiek beter uitkwam. 

En hoe dan verder in 2026?   

Hoe kunnen we als huurders(-organisaties) een vuist maken, en veel beter onze belangen verdedigen, politieke invloed krijgen, een zelfstandige politieke rol spelen?

Maar vooral: we moeten ons niet laten uitspelen tussen huurhoogte en nieuwbouw. En minstens zo belangrijk: laten we ons niet verlammen door extreemrechts, die zich – als ‘t uitkomt – graag inzet voor sociale kwesties als huurdersbelangen.

Wordt actief, organiseer, protesteer en werk samen aan alternatieven!

Sluit je aan bij vereniging HNA, de enige beweging die alle huurders verenigt.

Wonen is te belangrijk om over te laten aan de politieke partijen.

Zoek je buren op, verenig je in jouw woonblok, straat of flat. Start een gesprek over kwesties die spelen en zoek naar gedeelde belangen. Agendeer de kwestie bij uw verhuurder. Bij geen gehoor: zoek partners en ga hogerop, desnoods naar de wethouder... of de rechter. Wonen gaat over het recht op een goed leven. Oplossingen voor de diepe wooncrisis waarin we zitten gaan niet komen uit de huidige structuren en organisaties. Ze wordt er door in stand gehouden. Alleen door georganiseerde tegenmacht -van onderop- kan 'wonen' weer van de huurder zelf worden!

— Bart Stuart, voorzitter HNA